لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: عوامل حمایتی و روان شناختی دو عامل افزایش دهنده مشکلات در مردان مبتلا به اختلال دو دوقطبی نوع 1 می باشند، بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه ای اقدام برای رشد فردی در رابطه خودافشایی با هم وابستگی در مردان مبتلا به اختلال دوقطبی نوع 1: الگوی تحلیل مسیر انجام شد. روش کار: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر تحلیل مسیر بود. جامعه آماری مورد مطالعه شامل تمامی مردان مبتلا به اختلال دوقطبی نوع 1 در مراکز درمان اختلالات روانشناختی شهر ساری در سال 1398 بودند. برای برآورد حجم نمونه آماری بر اساس روش کلاین (2010) با توجه به تعداد 74 سوال در سه پرسشنامه و اختصاص ضریب 3 با بیش برآورد تعداد 250 بیمار به روش هدفمند و بر اساس معیارهای ورود به پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خود افشایی اسنل و همکاران (1998)، پرسشنامه هم وابستگی هاگزهامر و همکاران (1998) و پرسشنامه اقدام برای رشد فردی روبیتشک (1998) بود. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده از تحلیل مسیر با نرم افزار 18SPSS و 23Amos استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که همبستگی معنی داری بین متغیرهای اقدام برای رشد فردی و خودافشایی با هم وابستگی در سطح 01/0 وجود دارند. در مجموع مسیرهای مستقیم و غیر مستقیم متغیر خودافشایی و اقدام برای رشد فردی 63 درصد از متغیر هم وابستگی را پیش بین نمودند. نتیجه گیری: این پژوهش تایید کننده نثش اساسی عوامل حمایتی در درمان بیماران دو قطبی دارد که می تواند تلویحات کابردی برای درمان گران ارایه دهد.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی پایایی (همسانی درونی)، روایی سازه، روایی همگرا و تفاوت های جنسیتی موجود در مقیاس "اقدام برای رشد شخصی" در دانشجویان ایرانی بود.روش: 205 دانشجوی دانشگاه تهران (117 دختر و 88 پسر) وارد مطالعه شدند. از همه آزمودنی ها خواسته شد تا به مقیاس 9 ماده ای "اقدام برای رشد شخصی" به همراه مقیاس های رضایت مندی از زندگی، عواطف منفی و مثبت، بهزیستی روان شناختی و اجتماعی پاسخ دهند. برای تحلیل داده ها از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی، آزمون t برای گروه های مستقل و تحلیل همبستگی با اصلاح بونفرونی استفاده شد.یافته ها: همسانی درونی این مقیاس معادل 0.87 به دست آمد که نشان از اعتبار مطلوب این مقیاس در نمونه حاضر داشت. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی مبین آن بود که این مقیاس در نمونه پژوهش حاضر از ساختاری تک عاملی برخوردار است. این نتیجه توسط تحلیل آماری تاییدی نیز تایید شد. همبستگی های بین این مقیاس و مقیاس های روایی همگرا معنی دار و در جهت مورد انتظار بود.نتیجه گیری: مقیاس PGI در دانشجویان ایرانی از ساختاری تک عاملی و اعتبار و روایی مطلوبی برخوردار است.

1مقدمه: اضطراب با تحت تأثیر قرار دادن میزان نیازهای بین فردی موجب رفتار خودکشی می شود. هدف پژوهش حاضر ارائه الگوی علی رفتار خودکشی بر اساس اضطراب با میانجیگری نیازهای بین فردی در اقدام کنندگان به خودکشی بود.  روش کار: پژوهش حاضر توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش همه بیماران اقدام کننده به خودکشی شهر تهران در سال 1401 بود که از میان آن ها 396 تن به شیوه نمونه گیری در دسترس از بیمارستان بهارلوی تهران انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه جمعیت شناختی، "پرسشنامه رفتار خودکشی" (Suicide Behaviors Questionnaire)، "سیاهه اضطراب بک" (Beck Anxiety Inventory) و "پرسشنامه نیازهای بین فردی" (Interpersonal Needs Questionnaire) استفاده شد. در مطالعه حاضر روایی ابزارها بررسی نشده و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفاکرونباخ اندازه گیری شد. داده ها با نرم افزار اس پی اس اس 26 و آموس نسخه 26 تحلیل شد. یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد بین اضطراب با رفتار خودکشی (32/0=β، 001/0=P)، ادراک سربار بودن با رفتار خودکشی (28/0=β، 001/0=P) و تعلق پذیری خنثی با رفتار خودکشی (29/0=β، 001/0=P) همبستگی مستقیم مثبت و معنادار وجود داشت. ادراک سربار بودن (77/6=Z، 001/0=P) و تعلق پذیری خنثی (78/6=Z، 001/0=P) همبستگی بین اضطراب با رفتار خودکشی را میانجیگری کردند.  نتیجه گیری: اضطراب همبستگی مثبت مستقیم و غیرمستقیم و با میانجی گری نیازهای بین فردی با رفتار خودکشی دارد. لذا تشخیص و بررسی نیازهای بین فردی در افراد مبتلا به اضطراب جهت کاهش رفتار خودکشی گرا در آن ها پیشنهاد می شود.

اقدام پژوهی ابزار قدرتمندی در توانمندسازی معلمان است، و آنان را قادر می سازد تا فعالانه در یادگیری حرفه ای، به منظور بهبود عملکردشان، مشارکت کنند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل و ارزیابی اثربخشی اقدام پژوهی مشارکتی بر رشد حرفه ای مدرسان ایرانی آزفا انجام گرفت. این یک مطالعه با روش آمیخته با تمرکز بر اقدام پژوهی مشارکتی بود. 20 مدرس ایرانی آزفا از مراکز آزفای سراسر کشور از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. پلتفرم اسکایپ برای برگزاری کلاس های آنلای.ن انتخاب شد. کلاس های آنلاین رشد حرفه ای هفته ای یکبار و به مدت 90 دقیقه برگزار شد. این دوره در اردیبهشت 1401 شروع و تا مهر 1401 به طول انجامید. مشارکت کنندگان در این کلاس ها شرکت کردند و از تجارب یکدیگر در جهت حل مشکلات آموزشی و کلاسی بهره بردند. گردآوری داده ها با استفاده از ابزارهای پرسشنامه، یادداشت های کلاسی، روز نگاشت حرفه ای (Professional journal)، روز نگاشت بازاندیشانه (Reflective journal)، پروژۀ اقدام پژوهی و مصاحبۀ نیمه ساختار یافته انجام گرفت. به منظور تحلیل داده های کیفی از نرم افزار MAXQDA و تحلیل داده های کمی، از نرم افزار SPSS نسخۀ 26 استفاده شد. تحلیل داده های کمی و کیفی نشان داد، اقدام پژوهی مشارکتی بر هوشیاری علمی، هوشیاری فرهنگی، رشد عاطفی مدرسان و رشد فراشناختی مدرسان، همچنین، تغییر نگرش مدرسان نسبت به حرفه و حضور در پروژۀ اقدام پژوهی اثربخش بود.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثربخشی معنویت درمانی گروهی بر بهزیستی روان شناختی و اقدام برای رشد شخصی دانشجویان دختر انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان دختر مقطع کارشناسی بود که در نیمه دوم سال تحصیلی 95-1394 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل 32 نفر بود. روش نمونه گیری هدفمند همراه با غربال گری بود. بدین صورت که دانشجویانی که مایل به شرکت در پژوهش بودند به پرسشنامه ها پاسخ دادند و سپس تعداد 32 نفر از افرادی که نمرات پایینی در آزمون بهزیستی روان شناختی و اقدام برای رشد شخصی کسب کردند انتخاب و سپس به صورت تصادفی 16 نفر در هر یک از گروه های آزمایش اختصاص یافتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه فرم کوتاه بهزیستی روان شناختی ریف و پرسشنامه اقدام برای رشد شخصی رابیتسچک بود. جهت تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس مختلط استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد تفاوت معناداری بین نمرات پس آزمون و پیگیری گروه آزمایش و کنترل در بهزیستی روان شناختی و اقدام برای رشد شخصی وجود دارد. بدین معنا که نمرات بهزیستی روان شناختی و اقدام برای رشد شخصی در دانشجویان دختر پس از مداخله درمانی بهبود یافته است. بحث و نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن است که معنویت درمانی گروهی بر بهزیستی روان شناختی و اقدام برای رشد شخصی دانشجویان تأثیر دارد و می توان از این درمان برای بهبود بهزیستی روانی دانشجویان استفاده کرد.